Trip 2 The Netherlands | Personal

*Ταξιδιάρα ψυχή... Λονδίνο, Άμστερνταμ... ώπα στάση! Μετά από πάρα πολύ καιρό, επιτέλους τα κατάφερα! Με παρεάκι έναν από τους πιο αγαπημένους μου φίλους και 2 ατομάκια απίστευτα.
Ο καιρός στις 7 το πρωί της Κυριακής που φτάσαμε, ήταν απίστευτα καλός, παρόλα όσα είχαμε ακούσει για βροχές... Το Άμστερνταμ κοιμόταν ακόμα και στις βιτρίνες *μέναμε δίπλα στο red district* έβλεπες ξενυχτισμένα πρόσωπα, γεμάτα κούραση.
Καφές *χωρίς νερό* και το πρώτο τσιγάρο ανάβει δίπλα στο Singel, πάνω σε ένα από τα πολλά γεφύρια που σε λίγο, θα γέμιζε ασφυκτικά από κόσμο.
Η αίσθηση ότι επιτέλους φτάσαμε(!) γεμίζει την ψύχη και οι ματιές πάνω σε μια ξένη κουλτούρα δε σταματάνε. Hague, Utrecht, Haarlem, Keukenhof, Leiden, Amsterdam... Ένιωσα πως υπάρχει κάτι άλλο εκεί έξω.
Συναντήσεις στους σταθμούς του εκάστοτε προορισμού, καφέδες σε πλατείες, ποδήλατα και γέλια. Πολύ γέλιο γιατί δεν είχαμε και λόγο να μην γελάμε. Ακόμα και όταν χαθήκαμε, πηγαίνοντας στους κήπους με τις τουλίπες. Καταλήξαμε σε ένα χωριό *όχι δεν είχε μικρές Ολλανδέζες* και μετά από πολύ ώρα περπάτημα στην ατελείωτη ευθεία... μια πανδαισία χρωμάτων... αρωμάτων...
Τα λόγια μοιάζουν πολύ φτωχά μπροστά στην εμπειρία. Οπότε το μόνο που έχω πια να αναρωτηθώ τώρα που γύρισα είναι "Πότε Φεύγουμε Πάλι;"

*Στον Μιχάλη, τη Μαργαρίτα και την Ελίνα... Ευχαριστώ παιδιά για τις αξέχαστες μέρες...!

Flickr Photo Set

Παρά "τρίχα" ένας μήνας | Περσοναλ

Με αυτά και με εκείνα κόντεψε να περάσει ένας μήνας σιωπής, αφωνίας, νο νιουζ που λένε... Τι να πω... τι έγινε; Μπα δεν υπάρχει λόγος ... "πολύ δουλειά" νομίζω φτάνει, για να καταλάβεις...

Όπως και να έχει το θέμα, μου έλειψε αυτό το μικρο εξομολογητήριο, παύλα, μπλογκ, παύλα, επικοινωνία, παύλα, οτι είδα και μου άρεσε και είπα πως ήρθε πάλι εκείνη η ώρα, του μάζεψε τα και βάλτα ονλαιν!

όποτε σε αναμονή μιας καλής είδησης, μιας όμορφης σκέψης, ενός καινούργιου λινκ....
Τσιαρς παίδες...:D
X.