Στην πυρα.
Το χθεσινό βράδυ θα μπορούσε να ήταν πολύ όμορφο....
Αλλά δεν ήταν.
Το θέαμα πέραν της αίσθησης του πόσο μικρός είσαι σε αφήνει με την πικρή γεύση της αδιαφορίας όλων αυτών που δαπανούν εκατομμύρια για τις πολιτικές τους καμπάνιες και την εξέλιξη των τεχνολογικών μέσων, που στο τέλος μένεις μονό με απορία...
Να παλέψεις δε λέω... αλλά γιατί? Για ποιον? Τι θα έχει μείνει....?Πείτε με ρομαντική, αφελή ακόμα και ανόητη... δε με πειράζει... αλλά το βάρος της γνώσης ότι το χειμώνα που έρχεται άνθρωποι θα πνίγονται από τις βροχές και ακόμα χειρότερα γενιές που θα έρθουν δεν θα έχουν τις εικόνες που έχω εγώ στο κεφάλι μου, μου δημιουργεί πέρα από απογοήτευση... ΘΥΜΟ. Θυμό για όλα εκείνα που θα μπορούσαν να έχουν γίνει και να έχουν προβλεφθεί, που ακόμα και ένα μικρό παιδί να ρωτήσεις θα στα είχε πει και απλά έμειναν στην απάντηση "Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα"....Εσείς τα κάνετε δύσκολα είναι η δική μου σκέψη... Εσείς που νομίζετε πως η επένδυση χρημάτων στον αμυντικό εξοπλισμό είναι το καίριο ζήτημα της εποχής μας.... Να αμυνθείς και να παλέψεις για τι? Όταν δεν θα υπάρχει τίποτα ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ?
Απλά τα πράγματα λέω εγώ.... έχουμε βάλει το ανθρώπινο είδος πάνω από όλα και το έχουμε "κοστολογήσει" πιο ακριβά από όλα... Είπα χθες σε ένα αγαπητό άνθρωπο που με ρώτησε αν έχουν πιάσει ποτέ έναν εμπρηστή.... Δεν γνωρίζω του λέω... Αλλά αν έπιαναν θα έπρεπε να κάψουν.... Όσο σκληρό και αν ακούγεται, όσο και αν είμαι εναντία στη θρησκεία... Η αναμόρφωσης κάποιων έρχεται μονό μέσα από τον παραδειγματισμό... Γιατί όχι λοιπόν?
Γίνεσαι κυνική μου λέει... Ναι γιατί σκέφτομαι πως βάζουμε την ανθρώπινη ζωή πάνω από όλα με οποιοδήποτε κόστος... Γιατί μια ζωή να είναι πάνω από 85.000 χιλιάδες στρέμματα δάσους και οξυγόνου...? Γιατί 10 ζώνες (όταν πολύ περισσότερες έχουν χαθεί για πολύ λιγότερα) να είναι πιο πάνω, σε αξία, από ολόκληρο τον πλανήτη. Αιώνιο ερώτημα.... αλλά είναι πολύ εύκολο να απαντηθεί όταν πριν 15 μέρες γεννήθηκε ένα παιδί σε αυτό κόσμο... και ξέρεις πως ο δικός του κόσμος δεν θα έχει σχέση με αυτό που ήξερες εσύ..... Αν στεκόσουν εσύ και άλλοι 9 μπροστά σε μια ερώτηση ... θα έχανες τη ζωή σου για να υπάρχει αύριο ο κόσμος αυτός όπως εσύ τον ξέρεις ... πόσοι από μας θα απαντούσαν ναι?
Εδώ που έχουμε φτάσει πια... δεν είναι φιλοσοφικό το ερώτημα..... δεν είναι μια σκέψη που την κανείς μπροστά στο δέος της φωτιάς... ή του χειμάρρου.
Και τέλος γιατί μάλλον σας κούρασα με τις "φιλοσοφίες" μου.... Μάλλον πρέπει να προβλέψουμε όλοι μας να αγοράσουμε μπουκάλες οξυγόνου.... γιατί στο τέλος μονό έτσι θα μπορείς να ανασάνεις...








