{ Creative }

30 October 2006

Bρέχει...


...Απο το πρωί. Έπεσε και η θερμοκρασία. Ως σαν φαίνεται, μπήκε και τουτός ο χειμώνας.
*Άργησε λίγο αλλά τα καταφέρε. Καιρός του ήταν.

26 October 2006

"Χειροποίητη μακρυμάνικη μπουζουκομάνα..."

'...Kι εσύ αποσπερίτη μου του δειλινού ταιριάζεις.
Άδολα είναι τα μάτια σου και μην τα κατεβάζεις...."


"Από 26 Οκτωβρίου και κάθε Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο στις 22.30 μέχρι 9 Δεκεμβρίου, στο Σταυρό του Νότου, παρέα με τη Μάρθα Φρίτζηλα."
Να μια καλή περιπτωσή, για έξοδο με παρέα. Ακουσέ το!
Στίχοι: "Αποσπερίτης"

25 October 2006

"Τhe wall"

28 Οκτώβρη. Εθνική επέτειος για το "Όχι" του Μεταξά στους Ιταλούς.
Σαν παιδί και εγώ (πριν πολλά χρόνια) έχανα ώρες μαθήματος, για να μπορώ να συμμετάσχω στην παρέλαση. Όχι γιατί ήμουν η αρίστη μαθήτρια, όσο κυρίως για να συμπληρώσω τον αριθμό των «ψηλών» παιδιών που θα συμμετείχαν. Βλέψεις δε για να είμαι σημαιοφόρος ή παραστρατρια ουδέποτε είχα.
Είχε και αυτό την πλακά του μαζί με τις κοπάνες, τα αστεία μέσα στην τάξη και τους διαξιφισμούς με τους καθηγητές για το ύψους της φούστας.
Σήμερα ακούγοντας το πρωί την αγαπημένη μου εκπομπή στο ραδιόφωνο, στο δρόμο για το γραφείο, προβληματίστηκα μετά από μια συζήτηση που άκουσα. Οι μαθητές και κάποιο ποσοστό των δασκαλών είναι εναντία στην μαθητική παρέλαση ως κατάλοιπο μιας καταδυναστευτείς εποχής.
Αναρωτήθηκα λοιπόν πραγματικά (κάτι που ως παιδί ποτέ δεν εξέτασα) για πιο λόγω πρέπει να γίνονται μαθητικές παρελάσεις στις εθνικές επετείους, ποτέ ξεκίνησε αυτό το «έθιμο» και γιατί θεωρείτε υποχρεωτικό.
Θυμάμαι πως υπήρχε μεγάλη πίεση ανάμεσα στους καλυτέρους μαθητές του σχολείου για το ποιος τελικά θα κρατήσει τη σημαία, μεγάλη πίεση στους καθηγητές από γονείς για τους βαθμούς που θα έκριναν αυτό το αποτέλεσμα και δεν είναι και λίγα τα παραδείγματα των τελευταίων χρονών με εντάσεις στα σχόλια γιατί οι μαθητές που έγιναν σημαιοφόροι ναι μεν ήταν αριστούχοι αλλά αλλοδαποί.
Ακόμα και σήμερα (όπως και τότε) πιστεύω πως η παρέλαση δε με βοήθησε σε κανένα επίπεδο να αισθανθώ περισσότερο εθνικά «υπερήφανη» ή να διατηρήσω το αίσθημα της ιστορικής βαρύτητας του όχι.
Κυρίως ο λόγος που συμμετείχα σε όλο αυτό ήταν για να μην κάνω μάθημα (καθαρά προσωπική άποψη) και να κάνω καζούρα με συμμαθητές.
Σε συζήτηση με φίλους πια υπάρχουν εκείνοι που είναι συναισθηματικά δεμένοι με την διαδικασία της παρέλασης και θα ήθελαν και τα παιδιά τους να ζήσουν κάτι αντίστοιχο.
Εγώ πάλι πιστεύω πως αν το παιδί είναι αριστούχος ή μη δεν θα έπρεπε να επιβραβεύεται με την σημαία απλά αλλά με βασικές παροχές στην παιδεία και πρόσβαση στη γνώση. Κυρίως θα ήθελα να είναι τέτοιος άνθρωπος που όταν και αν υπάρχουν ακόμα οι παρελάσεις να σκεφτεί και να μπορεί να αποφασίσει για τον εαυτό του το αν θέλει να συμμετέχει, να μην το κάνει από υποχρέωση γιατί επιλέχθηκε τυχαία λόγω ύψους ή απλά συμπλήρωσης ενός αριθμού μαθητών.
Και αν κάποιος πρέπει να πάρει την απόφαση για την κατάργηση των παρελάσεων πρέπει να σκεφτεί τους λογούς που έχει μείνει αυτό το έθιμο και αν τελικά αποδίδει αυτά που θα έπρεπε στους μαθητές, κυρίως όμως να ακούσει και τα παιδιά, την άποψη τους στο θέμα και να την σεβαστεί όπως περιμένει και από αυτά να σεβαστούν την όποια απόφαση λάβει.

Φωτογραφία: The wall – Pink Floyd


20 October 2006

"No time for Nuts"

Εντάξει απλά γελάστε με την καρδιά σας!
*Eίναι Παρασκευή !



Source:an1m8or

18 October 2006

Dove Evolution

Ναι, είναι ακόμα μια διαφημιστική καμπάνια με τίτλο "Dove. Αληθινή ομορφιά". Και ναι έχει να κάνει με πώληση προϊόντων.
Αλλά τουλάχιστον αυτή τη φορά, δείχνουνε μια μικρή δόση της πραγματικότητας φέρνοντας επιτέλους ένα καλό λόγω σε όλες τις γυναίκες (αλλά και τους άντρες) να κοιταχτούν στον καθρέφτη και να χαίρονται για αυτό που βλέπουν.
Τουλάχιστον μας αντιμετωπίζουν ως ανθρώπους που δεν ήμασταν, δεν είμαστε και πιθανότητα δεν θα γίνουμε ποτέ "τέλειοι" μέσα στα όρια της τελειότητας που μας σερβίρουν τόσο καιρό από τηλεόραση, έντυπο και καθημερινότητα.

Να χαιρόμαστε γιατί αυτό δείχνει αν μη τι άλλο ότι και οι καταναλωτές μπαφιάσανε πια με το τέλειο κορμί, την πανέμορφη επιδερμίδα και τα 20 χρονιά νεότερος που δεν θα είσαι ποτέ.

Δες το βίντεο εδώ

11 October 2006

Σαν τη καταιγίδα

_DSC0731

"Σαν τη καταιγίδα. Όλα μ'αυτήν μοιάζουν. Σαν τη βροχή πριν και τον άνεμο που ξεκινά να ανασαίνει. Σαν τη καρδιά σου πριν το πρώτο φιλί.
Εκείνη η βοή από το βάθος του ουρανού. Σαν το ψιθύρισμα, το ερωτικό, που σε αφήνει άπνοο. Όλα μοιάζουν με τη καταιγίδα. Το πριν και το μετά, το τώρα που σε αφήνει κάθε λεπτό.
Λες και ενώ ξέρεις πως τίποτα δεν μπορείς να κάνεις για να την αλλάξεις την μπόρα, μπαίνεις σε αυτή τη γλυκιά αναμονή της πρώτης στάλας. Όμως σαν έρθει το πρώτο δάκρυ, δεν βρίσκεις την ανακούφιση και μένεις περιμένοντας το ξέσπασμα.
Όλα μοιάζουν με τη καταιγίδα. Ακόμα και το ηλιόλουστο πρωινό ξέρεις πως είναι η ηρεμία πριν τη πρώτη κραυγή. Εκείνη τη δυνατή λαλιά του ανθρώπου που ήρθε στη ζωή και δηλώνει την παρουσία του.

Όλα μοιάζουν με τη καταιγίδα. Ακόμα και οι αστραπές παίζουν το ρόλο τους, χορεύοντας αρχαίο δράμα στου ουρανού τη σκηνή. Σαν όλα εκείνα τα τυχαία που συμβαίνουν αναπάντεχα στη ζωή μας και μας ξαφνιάζουν, μας τρομάζουν, μας ξυπνάνε ίσως από το λήθαργο μιας παράστασης στημένης από άλλους.

Όλα μοιάζουν με τη καταιγίδα. Κι εσύ και εγώ και όλα.
Κι ας σου λείψει κάποιες φορές ποτέ δεν σε ξεχνά. Θα έρθει πάλι εκείνες τις μέρες μια φθινοπωρινή νότα να βάλει μπροστά από μια γνώριμη σκηνή. Τα μάτια στραμμένα στον ουρανό που σε κοιτά, ξέροντας πως ο ταχυδρόμος το πρωί θα φέρει μαζί του τις πρώτες στάλες.

Όλα μοιάζουν με τη καταιγίδα. Κι εσύ και εγώ και η ζωή η ίδια."


Κείμενο chryssa.

Φάιαρ Φοξ ΙΙ

"Firefox 2 Release Candidate 2 (RC 2) is a preview release of our next generation Firefox browser and is being made available for download to Web application developers, our testing community and users who want to get a sneak peek at the next version of Firefox. Please note that at this time, users should not expect all of their extensions, plugins and themes from previous versions of Firefox to work properly."

Δοκίμασε το!
*Βρίσκετε ήδη στα Downloads μου!

Pyramide du soleil


Το Yahoo απευθύνει μήνυμα της ανθρωπότητας στους εξωγήινους.

Η Πυραμίδα του Ήλιου στο Μεξικό, κάποτε το κέντρο ενός προκολομβιανού πολιτισμού, θα γίνει σύντομα η αφετηρία μιας απόπειρας επικοινωνίας με εξωγήινους. Το Υahoo θα μεταδώσει μήνυμα της ανθρωπότητας με μια δέσμη λέιζερ που θα εκπεμφθεί από το μνημείο.

Το πρόγραμμα Χρονοκάψουλα (Time Capsule) του δημοφιλούς δικτυακού τόπου δέχεται από την Τρίτη τις συνεισφορές των χρηστών, κείμενα, εικόνες και ήχους που αντανακλούν την ανθρώπινη φύση.

Το τελικό μήνυμα θα ψηφιοποιηθεί και θα εκπεμφθεί στο Διάστημα από την πυραμίδα στις 25 Οκτωβρίου, αναφέρει το Reuters.

Πηγή: in.gr

*Δηλαδή δεν το κάνουν για διαφημηστικούς σκοπούς.... οκ...... :-)

10 October 2006

300




Το χόλυγουντ κάνει ακομά μία απόπειρα να προσεγγίση την ελληνική ιστοριά/μυθολογιά.
Μετά την Τροία που υπόσχοταν πολλά, έρχονται οι 300 του Λεωνίδα και η μάχη στις Θερμοπύλες να ξεπλύνουν την άνοστη γευση που μας αφησε o κύριος Wolfgang Petersen και η αποψή του για τον πόλεμο.
Δεν εχω ιδέα για το πως θα είναι αυτή η ταινία (βασισμένη σε κομικς του Κ. Frank Miller) το trailer όμως, έχει μια απίστευτη ατμόσφαιρα έπους και υπέροχων γραφικών σκηνών.
Σε αναμονή λοιπόν...

Production Blog (αντί του Official site) εδώ
Δες το trailer εδώ

09 October 2006

"Thank you For Smoking"

O τίτλος μπορεί να "ακούγεται" λίγο περίεργος. Το σίγουρο είναι ότι η ταινία σε αποζημιώνει με τον τρόπο προσέγγισης της σε ένα θέμα που λίγο πολύ όλοι μας, έχουμε διαμορφωμένη άποψη.
Καταπληκτικοί διάλογοι, καυστικό χιούμορ και καλό casting (όχι blockbuster) που σε καθηλώνει από τα πρώτα 5 λεπτά.

Δείτε το!

Official site : Thank you for smoking

"Ο Νικ Τέιλορ, κυνικός υποδιευθυντής του λόμπι των καπνοβιομηχάνων, μάχεται να κερδίσει την εύνοια του κοινού και των μίντια υπέρ του καπνίσματος όταν ακόμη κι ο ίδιος ο γερουσιαστής βάλει εναντίον του. Οι φίλοι του Τέιλορ όμως, ανάλογοι λομπίστες της βιομηχανίας του αλκοόλ και της εμπορίας όπλων, δεν καταφέρνουν να τον προστατέψουν από μια γοητευτική δημοσιογράφο."
πηγή: Αθηνόραμα

06 October 2006

Απλά "έτσι"


Πέρασε μια βδομάδα χωρίς γραφή. Δεν ήταν, πως δεν υπήρχε κάτι να με απασχολεί, ή πως στον κόσμο όλα κυλούσαν ήρεμα. Ήταν όμως από εκείνες τις εβδομάδες, που για κάποιο λόγω η Δευτέρα δεν διαφέρει από την Τρίτη ή την Πέμπτη. Λες και ξύπνησα Δευτέρα πρωί και περιμένω την Παρασκευή το βράδυ για να ξανακοιμηθώ. (Ναι οι μαύροι κύκλοι κάτω από τα μάτια έχουν φτάσει στο πηγούνι).

Όχι γιατί είχε δουλειά τρελή ή γιατί υπήρχε κάτι ιδιαίτερο... απλά "έτσι".